Historia Zamku

HISTORIA MIASTA LUBLINIEC I NIEROZERWALNIE ZWIĄZANEGO Z NIM LUBLINIECKIEGO ZAMKU.

-1272r. Data założenia Lublińca

-1272r. Według tradycji data założenia Lublińca przez księcia opolsko-raciborskiego Władysława I Opolczyka. W tym czasie Śląsk, podobnie jak cała Polska , znajdował się w okresie rozbicia dzielnicowego. Istniało tu kilkanaście niezależnych księstw, Lubliniec wchodził w skład księstwa opolsko-raciborskiego, którym władała dynastia Piastów.

-1397r. Po raz pierwszy w źródłach pisanych odnotowane zostało istnienie zamku książęcego w Lublińcu.

-1500r. Lubliniec otrzymał od księcia opolsko-raciborskiego Jana II Dobrego potwierdzenie praw miejskich. Nadał on miastu również liczne przywileje, m.in. prawo do organizowania cotygodniowego targu.

-1532r. Po śmierci Jana II Dobrego Śląsk został włączony w obręb zwierzchności dynastii Habsburgów austriackich, władających Królestwem Czech. Lubliniec, wraz z Zamkiem i okolicznymi wsiami oddawany był w dzierżawę.

-1576r. Lubliniec i Zamek kilkakrotnie zmieniał swoich właścicieli.

-1587r. Dobra Lublinieckie wraz Zamkiem, dzierżawione przez Jana Kochcickiego od 1576, zostały przez niego nabyte na własność. Zamek został przebudowany i stanowił jedną z siedzib rodu Kochcickich.

-1607r. Lubliniec nawiedziła zaraza. Pochłonęła ona 735 ofiar, co stanowiło ¾ liczby ówczesnych mieszkańców.

-1638r. W Lublińcu, najprawdopodobniej na Zamku, krótko przebywał król Polski Władysław IV Waza.

-1645r. Dobra lublinieckie, skonfiskowane przez Habsburgów rodzinie Kochcickich za wspieranie protestantyzmu, nabył na własność Andrzej Cellary. Zamek stał się siedzibą rodu Cellarych.

-1645-1722r. Właścicielami Lublińca i Zamku jest rodzina Cellarych.

-1650r. Wielki pożar niemal doszczętnie zniszczył Lubliniec. Całości pozostały zaledwie trzy domy. Ucierpiał również Zamek, który po pożarze został odnowiony w stylu barokowym.

-1655r. Na Zamku, u Andrzeja Cellarego, krótkotrwałe schronienie znalazł jasnogórski obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, przywieziony tu przez oo. Paulinów w obawie przed szwedzką rekwizycją.

-1727r. Dobra Lublinieckie nabył na własność Piotr de Garnier. Zamek stał się siedzibą rodziny de Garnier.

-1727-1763r. Lubliniec i Zamek jest własnością rodziny de Garnier.

-1740-1763r. Okres tzw. wojen śląskich pomiędzy Prusami i Austrią. W ich wyniku większość Śląska w tym także Lubliniec, została opanowana przez Prusy.

-1763r. Lubliniec, wraz z Zamkiem, kilkakrotnie zmieniał swoich właścicieli (Anna Gaschin, Karol Ludwig Niemiecki, Zofia Karolina Dyhrn, Fryderyk Wilhelm Schlabrndorf, Dionizy Jeanneret, Franciszek Grotowski).

-1768-1772r. W Polsce trwało antykrólewskie i antyrosyjskie powstanie, zwane konfederacją barską. Lubliniec stał się miejscem schronienia wielu konfederatów, którzy najprawdopodobniej mieszkali na Zamku. Znajdują się wśród nich: Franciszka Krasińska- żona królewicza saskiego, syna Augusta III, Antoni Lubomirski, bp Adam Krasiński.

-1770-1771r. W Lublińcu na Zamku kilkakrotnie przebywał, odwiedzając rezydującą tu Franciszkę Krasińską, Kazimierz Pułaski- najwybitniejszy dowódca konfederatów barskich, późniejszy bohater wojny o niepodległość USA.

-1784-1814r. Właścicielem Lublińca był Franciszek Grotowski, który rezydował na Zamku. W swoim testamencie przeznaczył on budynek Zamku na siedzibę zakładu wychowawczego dla sierot.

-1826r. Zmarła wdowa po Franciszku Grotowskim, Maria Blacha. Władze pruskie przejęły Zamek i zrezygnowały z umiejscowienia w nim zakładu wychowawczego dla sierot, budując dla niego nowa siedzibę.

-1832r. Dobra lublinieckie wraz z Zamkiem odkupił od władz pruskich Andrzej Renard. Mieszkał on w Strzelcach Wielkich (Opolskich) i udostępnił Zamek władzom na cele publiczne.

-1848-1892r. Na Zamku znajdowała się siedziba Królewskiego Powiatowego Sądu dla powiatu lublinieckiego.

-1854-1874r. Na Zamku znajdowała się siedziba starostwa powiatu lublinieckiego.

-1859-1862r. Część dóbr lublinieckich wraz z Zamkiem od Andrzeja Renarda odkupił Fryderyk Kielmann.

-1892r. Zamek od Reinholda Kielmana, syna Fryderyka, wykupiła rejencja opolska, ówczesna Niemiecka jednostka administracyjna.

-1893r. Władze niemieckie otworzyły w Lublińcu szpital dla umysłowo chorych i kalekich. Budynek Zamku wszedł w skład szpitala i został częściowo przebudowany.

-1921r. Górny Śląsk został podzielony pomiędzy Polskę i Niemcy. Lubliniec znalazł się w granicach Polski.

-1922r. Lubliniec został uroczyście przejęty przez władze polskie. Zamek pozostał częścią szpitala psychiatrycznego.

-1939r. Wybuch II wojny światowej. Lubliniec został zajęty przez wojska niemieckie, a następnie włączony do III Rzeszy. Na Zamku umiejscowiono oddział obserwacyjny szpitala psychiatrycznego.

-1945r. Po wyzwoleniu Lublińca spod okupacji niemieckiej wznowił prace szpital psychiatryczny.

-1960r. Decyzja Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach o wpisaniu Zamku do rejestru zabytków.

-1979r. Budynek Zamku został wyłączony z eksploatacji przez szpital psychiatryczny z powodu złego stanu technicznego.

-1999r. Powstała Fundacja „Zamek Lubliniecki". W jej skład weszło miasto Lubliniec oraz 83 inne podmioty o różnym statusie prawnym. Celem fundacji stała się pomoc przy odrestaurowaniu Zamku.

-2002r. Nieruchomość „Zamek Lubliniecki" została przejęta na własność przez miasto Lubliniec od Śląskiego Urzędu Marszałkowskiego w Katowicach.

-2005r. Zakochani w Zamku podjęliśmy się wielkiego wyzwania - odbudowy.

-2010r. Po 5 latach zostaje otwarty "Hotel Zamek Lubliniec".

-2012r. W styczniu w Hotelu Zamek Lubliniec gościł Prezydent RP Bronisław Komorowski.